ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတဲ့ေနရာေရာက္မယ္လုိ႔ လူေတြနားလည္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသက္တာ ေကာင္းတာလုပ္ႏိုင္တဲ့လူမရွိပါဘူး။ တမလြန္မွာေစာင့္ေနတဲ့ အျပစ္စီရင္ျခင္းအတြက္ စိတ္ခ်မႈ ရွိျပီလား ? တကယ္ေတာ့ ငရဲက်မယ့္ အျပစ္က တစ္ခုပဲရွိပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ဆိုတာ အျပစ္စီရင္ျခင္းကို မခံရဘူးဆိုတဲ့ အာမခံခ်က္ကိုရထားတဲ့ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။

လူေတြက ျမင္ရတဲ့အရာကိုပဲ အာရံုစိုက္တယ္၊ စိတ္၀င္စားတယ္၊ တန္ဖိုးထားတတ္ၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ မျမင္ရေပမယ့္ တကယ္ရွိေနတဲ့ အရာေတြအမ်ားၾကီးပါ၊ ပိုျပီးနက္နဲပါတယ္။ စိတ္၀င္စားဖို႔လဲေကာင္းပါတယ္။ ဘုရားသခင္ဟာမျမင္ရပါဘူး။ ၀ိညာဥ္ဘုရားဟာလဲ မျမင္ရေပမယ့္ နက္နဲတဲ့အရာေတြျဖစ္ပါတယ္။

အီစတာ တနဂၤေႏြသည္ ခရစ္ေတာ္ထေျမာက္ရာေန႔လို႔ ခရစ္ယာန္တိုင္းသိထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမးစရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔က်ေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္သလဲေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီေန႔ဟာ ခရစ္ေတာ္ပဲထေျမာက္တာမဟုတ္ဘဲ ယံုၾကည္သူမ်ားလဲထျမာက္ၾက ပါတယ္။

သခင္ေယ႐ႈ ျမည္းကေလးစီးျပီး ေယ႐ႈရွလင္ျမိဳ႕ထဲသို႔၀င္လာေတာ့ လူေတြက အ၀တ္ေတြခင္း၊ စြန္ပလြန္ခက္ေလးေတြ ေ၀ွ႕ရမ္းျပီး ေဟာရွဏၰ ေအာ္ၾကတယ္… အဓိပၸါယ္က ထာ၀ဘုရားအခြင့္ႏွင့္ ၾကြလာသူ မဂၤလာရွိေစသတည္း၊ ထာ၀ရဘုရားကယ္တင္ေတာ္မူပါ၊ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေပးေတာ္မူပါ၊ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဟာရွဏၰ လို႔ေၾကြးေၾကာ္ၾကမယ္… ဒါေပမယ့္ ကယ္တင္ပါ၊ ေကာင္ခ်ီးေပးပါ မဟုတ္ေတာ့ဘူး……….

ျပႆနာထဲကေန ကယ္တင္တာလား?
ျပႆနာအထဲမွာ ကယ္တင္မွာလား?
ကယ္တင္ျခင္းက ျပႆနာထဲမွာ ရွိသလား?

ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္အသက္တာကို ျပန္လည္အစျပဳျပီး တစ္သက္လံုးတည္ေဆာက္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိမိကိုယ္စိတ္ အလိုကိုလိုက္ျပီး တပ္မက္ျခင္းအတိုင္း စာတန္ကို တစ္ခ်က္ကေလး အခြင့္ေပးလိုက္ရံုနဲ႕ ဘ၀အသက္တာ တစ္ခုလံုးျပိဳလဲပ်က္စီးသြားႏိုင္တယ္။ စာတန္သင့္ကို ခါခ်ဖို႔ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနပါတယ္။

အစာေရွာင္ဆုေတာင္ျခင္းလိုပါသလား? ဘာေၾကာင့္ အစာေရွာင္ဆုေတာင္းရမွာလဲ? ဘာအက်ိဳးေက်းဇူးရွိသလဲ?

ဖန္ဆင္းရွင္ဘုရားသခင္က လူတစ္ေယာက္အတြက္ လိုအပ္တဲ့အရာအားလံုးကို ျပင္ဆင္ပံ့ပိုးေပးပါတယ္။ ယံုၾကည္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ ဘုရားသခင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အေကာင္းဆံုးအရာေတြ ရွိကိုရွိေနပါတယ္……

က်မ္းစာဖတ္ဖို႔လိုပါသလား? ဘ၀အသက္တာမွာ က်မ္းစာဟာ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။ က်မ္းစာဖတ္ျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္စကားေျပာတာကို ၾကားရတယ္။ သမၼာက်မ္းစာ မပါဘဲနဲ႕ ဘုရားသခင္နဲ႕ မိႆဟာရဖဲြ႕လို႔မရပါဘူး။

ၾသတၱပၸစိတ္ဆိုတာ အဆိုးအေကာင္း၊ အက်ိဳးအျပစ္ကို ခဲြျခမ္းနားလည္ေသာ အသိစိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားသခင္က လူတိုင္းကို ၾသတၱပၸစိတ္ ထည့္ေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ရွိအေျခေနမွာ လူေတြရဲ႕ အဲဒီစိတ္က ဘာျဖစ္သြားၾကတာလဲ? လူေတြက လုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္၊ လုပ္ရမယ့္အရာလုပ္စရာမလိုဘူး ေျပာဆိုမယ္ အသက္ရွင္မယ္၊ သြန္သင္လာမယ္။ မိမိတို႔ရဲ႕ ၾသတၱပၸစိတ္က ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ? အဲလိုမ်ိဳး ပ်က္စီးကုန္ျပီလား??